Anne benim kodum mu bozuk?

12:30

Annem güzel, Ben çirkin :)
Anneye sorulmaz tabii böyle, daha kibar daha yumuşak bir şekilde ifade etmeye çalıştım kendimi :)
Öncelikle, bizim ailede hasta olan kişi ölüm kalım meselesi olmadığı sürece diğerlerine haber vermez - adet böyle sanırım... Babamın kimseye haber vermeden tek başına İstanbul'a gidip ameliyat olmuşluğu, annemin kardeşime ve bana haber vermeden ameliyat olmuşluğu, benim kimseye haber vermeden türlü operasyon geçirmişliğim vardır. Bir tek bu kaideyi kardeşim bozuyor, nazlı bebek biraz kendisi, o hasta olduğunda da evin küçüğü olduğundan kimse kıyamaz hemen  seferber oluruz. O yüzden kimse birbirini arayıp da hastayım, şöyleyim böyleyim demez. Uzakta olmamıza rağmen haftada telefonla bir iki kez ararız birbirimizi ve maksimum 5dk. konuşuruz, nedendir bilmem bu hep böyleydi yıllardır da böyle...

Sabah sol baldırımın çekmesiyle uyandım yine, evet iyileşemedim a dostlar, pek takılmıyorum diyorum ama üç haftadır illallah dedim. Ofise geldim, bir randevu alayım doktordan dedim, yarın yine hastane yolları taştan... Sonra annemi arayayım dedim, kafamda bir ampul yandı gibi, sorayım dedim, var mı ailede böyle romatizma, eklem hastalığı vs.? Anneanne ve rahmetli babaannede var dedi, doktora git bir baksınlar, yıllar önce bende de aynısı olmuştu ama teşhis koyamamışlardı dedi. Pek bir cevap olmadı yani, ama telefonda da "yavrım kurban olurum aman dikkat et hasta mı oldun sen kıyamam" havası esmedi efendim. Sen git bir doktora, işte bu kadar :)

Eşim ise tam tersi, "neden iyileşemedin, masaj yapayım mı, acaba bir profesör mü bulsak, İsviçreli bilim adamlarına mı göstersek" şeklinde... Eşimin ailesine henüz herhangi bir şey söylemedik, ki onlar daha evhamlılar bu konuda, her telefon konuşmasında durum bildirmek istemiyorum :)

İşyerindekiler, "neden izin almıyorsun, bir dinlensen geçer, zayıflamak isterken tüm sistemin alt üst mü oldu, hala mı iyileşemedin" tarzındalar...

Ben mi... sıkıldım azizim, bir an önce teşhis konulsun da, iyileşeyim istiyorum. Biraz tırsıyorum, inşallah ciddi bir şey değildir diyorum, hastaneye gitmek ve ilaç içmekten nefret ediyorum (on üç yaşına kadar hap yutamamış insan evladıyım ben!), Allah'tan kendime acil şifalar diliyorum.

You Might Also Like

8 yorum

  1. Geçmiş olsun kuzum acil şifalar..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim, bir teşhis koysalar da rahatlasam artık :)

      Sil
  2. çok geçmiş olsun...hastanelere bir kere gittin mi didik didik ediyorlar illa bişey buluyorlar..korkma inşallah önemli birşey çıkmaz...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim, umarım önemli bir şey değildir, tırs tırs gideceğim :)

      Sil
  3. canım bizde Allah'tan sana acil şifalar diliyoruz:)
    önemli bişey değildir sen hiç canını sıkma hatta sen kilo veriyorsun ya nazar diyelim biz ona:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şirkette alternatif tıp furyası var, akupunktur. Sülük hacamat.. Bir de kurşun döktürsem mi acaba :) güzel dilekleriniz için çok teşekkür ederim ;)

      Sil
  4. Merhabalar,
    Öncelikle geçmişler olsun. Dilerim önemli birşey çıkmaz.
    Bloğunuzu yeni keşfettim, ve sizi izlemeye aldım. Bana da beklerim http://fatoscatadlar.blogspot.com/
    Tekrar geçmişler olsun. iyi haberlerinizi alalım inşallah.
    İzmir'den sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim iyi dilekleriniz için, ben de geldim blogunuza :)
      Teşhis koyamamaları en büyük sıkıntım aslında, bir yandan testler temiz çıkıyor diye seviniyorum bir yandan da acaba daha farklı birşey var da bulamıyorlar mı diye der ediniyorum. Umarım bir an önce iyileşir ve de yeşil sahalara geri dönerim :)

      Sil

burdan buyrun efenim, çekinmeyin, ben hiç çekiniyor muyum? :)